handikeplerlen komplikasyonlarla dolu hayat...(çok sofistike başlık atma isteği)

Bugünün asıl başlığı, iki ayağımın Dilruba'nın* pabucuna girme çabası olacaktı ya neyse...

Çok bunaldım sevgili blogum.
Cancan Kancam, Cicom da gidiyor, uzaklaşıyor...Üstelik yarım saat sonra dönme ihtimali de yok.
Ben, acil teslimatı gereken tezim, kocamanım ve minicikimle başbaşa kalıyorum...bu demek oluyor ki, tez çalışmaları bittiğinde dahi; gece yarısı bebek kaçamakları, Şayanda kokoreçlenmeler, işkembe içmeler, fincan kahvede sabahlamalar falan yalan.
Sevgili eşim ve biricik canavarımı evde bırakıp kaçacak kimsem yok! bunun bunaltısı şimdiden halihazırda bulunan bunaltılarıma kat çıktı.

Neyse, misafir gelmekte olduğundan kısa kesmeliyim ve kancaya buradan ayvalık-cunda hattında görüşmek dileği göndereyim ://

*tanımayanlar için Dilruba Cemre, kızım, 2.

hayırlara vesile olması dileğiylen, yeminlerlen açılış

vallahi,

tek derdim ondan bundan kıskanmış olup, twitneyin yetmedi bir de blogginge giriş yapayım demem.

alt bilincimdeki yazma aşkı ise bambaşka bir konu...şu an tez yazıyor olmam gerekirdi ama neyse!!! tez bitiminde düşeceğim boşlukla bol bol aşındırırım buraları.

tüm sevdiceklerimi öper, giderim.

amin.